Get Adobe Flash player

List Biskupa Świdnickiego na Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego

do odczytania 24 kwietnia, w Niedzielę Wielkanocną

 

 

„Będziecie moimi świadkami” (Dz 1,8)

List Biskupa Świdnickiego do Duchowieństwa i Wiernych Świeckich
na Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego 2011 roku.

1. Świadectwo pierwotnego Kościoła o zmartwychwstaniu Chrystusa

Drodzy bracia kapłani, umiłowani diecezjanie: W tym dniu wspaniałym wszyscy się weselmy (por. Ps 118,24) - tak śpiewamy dzisiaj w naszych świątyniach. Jesteśmy wezwani do radości, gdyż Jezus ukrzyżowany i złożony do grobu, powstał z martwych, zwyciężył śmierć i zapowiedział nasze przyszłe zmartwychwstanie. W Ewangelii dzisiejszej wsłuchujemy się w relację św. Jana o wydarzeniach poranka wielkanocnego. Wczesnym rankiem, w pierwszy dzień tygodnia, przybyła do grobu Jezusa Maria Magdalena i inne niewiasty. Maria Magdalena, pełna zdumienia, zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Z tą wiadomością szybko pobiegła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował. Apostołowie natychmiast udali się do grobu. Jan dokładnie to zapamiętał i szczegółowo opisał w swojej Ewangelii, że on jako młodszy, przybiegł pierwszy do grobu, ale do niego nie wszedł. Zaczekał na starszego Piotra. Gdy Piotr wszedł do grobu, ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu (J 20,7). Wtedy wszedł do wnętrza Jan i to samo stwierdził. Pusty grób był pierwszym znakiem zmartwychwstania Chrystusa. Drugim znakiem zmartwychwstania były zjawienia się Chrystusa uwielbionego. Już pierwszego dnia, w dzień swego zmartwychwstania, Chrystus ukazał się swoim uczniom pięć razy. Będziemy o tych spotkaniach słyszeć w następne dni oktawy wielkanocnej oraz w drugą i trzecią niedzielę czasu wielkanocnego.

Po tych wielkanocnych wydarzeniach Apostołowie zostali umocnieni darami Ducha Świętego. Poszli głosić Ewangelię Chrystusa i składać świadectwo o Jego śmierci i zmartwychwstaniu. Z dzisiejszego pierwszego czytania dowiadujemy się, że bardzo odważnie czynił to św. Piotr. W domu Centuriona w Cezarei mówił: Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się nie całemu ludowi, ale nam, wybranym uprzednio przez Boga na świadków, którzyśmy z Nim jedli i pili po Jego zmartwychwstaniu (...), kto w Niego wierzy, w Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów (Dz 10, 34-35,40-42).

Uczniowie Jezusa stali się pierwszymi świadkami Zmartwychwstałego. Często powtarzali: My jesteśmy świadkami tego. (por. np. Dz 2,32). Swoje świadectwo o zmartwychwstaniu przekazali następcom. W ten sposób świadectwo przekazywane w Kościele z pokolenia na pokolenie dodarło do naszych czasów. Dziś to my jesteśmy świadkami zmartwychwstania Chrystusa. Nasze świadectwo opiera się na świadectwie tych, którzy w poranek wielkanocny zastali pusty grób i którzy potem wielokrotnie spotykali Chrystusa Zmartwychwstałego.


2. Świadectwo Sługi Bożego Jana Pawła II o zmartwychwstaniu Chrystusa

Wśród współczesnych świadków Chrystusa zmartwychwstałego ujęło nas świadectwo Sługi Bożego Jana Pawła II. Gdy za tydzień – wraz z całym Kościołem – będziemy przeżywać Jego beatyfikację, przypomnijmy sobie, w dzisiejszą uroczystość, niektóre jego wypowiedzi o zmartwychwstaniu Pańskim, kierowane do nas w czasie Świąt Wielkanocnych, które z nami przeżywał. Krótko po wyborze, w Orędziu Wielkanocnym Urbi et Orbi, 6 kwietnia 1980 r. Jan Paweł II mówił: Kościół wciąż na nowo głosi Zmartwychwstałego Chrystusa. Kościół z radością powtarza ludziom słowa apostołów i niewiast wypowiedziane w ten promienny poranek, gdy śmierć została pokonana. Kościół głosi, że żyje Ten (…), który umarł na krzyżu i objawia pełnię życia.

Niech także ten świat, który dzisiaj - niestety – na różne sposoby zdaje się pragnąć „śmierci Boga”, usłyszy orędzie Zmartwychwstania. Wy wszyscy, którzy głosicie „śmierć Boga”, którzy szukacie sposobu, by usunąć Boga z ludzkiego świata, wstrzymajcie się i pomyślcie, czy „śmierć Boga”, nie niesie w sobie nieuchronnej „śmierci człowieka”!

Chrystus zmartwychwstał (...). Nie odrzucajcie Go wy, którzy budujecie ludzki świat. Nie odrzucajcie Go wy, którzy w jakikolwiek sposób, w jakiejkolwiek dziedzinie budujecie świat dzisiejszy i jutrzejszy. Którzy budujecie świat kultury i cywilizacji; świat ekonomii i polityki; świat nauki i informacji. Którzy budujecie świat pokoju… lub wojny? Którzy budujecie świat ładu… lub terroru? Nie odrzucajcie Chrystusa: On jest kamieniem węgielnym! Niech żaden człowiek Go nie odrzuca – bo każdy jest budowniczym swego losu: budowniczym lub niszczycielem swojego istnienia.

18 lat później, 12 kwietnia 1998 r., w podobnym Orędziu Wielkanocnym Jan Paweł II zwracał się do Kościoła i świata: Tak, dzisiaj przemawiają świadkowie: nie tylko ci pierwsi, naoczni, ale także ci, którzy przejęli od nich orędzie wielkanocne i dawali świadectwo Chrystusowi ukrzyżowanemu i zmartwychwstałemu z pokolenia na pokolenie. Niektórzy świadczyli „aż do przelania krwi” i dzięki nim Kościół tworzył się i nadal tworzy nawet w okresach gwałtownych prześladowań i największego sprzeciwu. Na tym nieustannym świadectwie budował się Kościół, który żyje dzisiaj na całej ziemi. Dzień dzisiejszy jest świętem wszystkich świadków, „również świadków naszego stulecia”, którzy głosili Chrystusa „wśród wielkiego ucisku” (Ap 7,14), wyznając Jego śmierć i zmartwychwstanie w obozach koncentra-cyjnych i łagrach, pod groźbą bomb i karabinów, pośród terroru i ślepej nienawiści, jakie boleśnie dotykają poszczególne osoby i całe narody. Wszyscy oni przychodzą dzisiaj z wielkiego ucisku i śpiewają chwałę Chrystusa: w Nim, zmartwychwstałym z mroków śmierci, objawiło się życie.

Drodzy bracia i siostry, słowa te przypominamy sobie przed beatyfikacją naszego wielkiego Rodaka. Przypominamy je w czasie, gdy jeszcze nie zagoiła się rana po katastrofie smoleńskiej, gdy doświadczamy, jak trudno przebić się prawdzie i miłości w naszym życiu publicznym, gdy w Polsce wzrasta gorączka przedwyborcza, gdy w wielu ludzkich sercach jest tyleż niepokoju, gdy w Europie ponawiane są próby usuwania Chrystusa i Kościoła z życia publicznego.


3. Nasze świadectwo o Chrystusie zmartwychwstałym.

Co winniśmy czynić, aby było lepiej w naszych rodzinach, w parafiach, w szkołach, szpitalach, zakładach pracy, aby lepiej było w naszej Ojczyźnie i w Europie? Po pierwsze, winniśmy szczerze otworzyć się na dary Chrystusa Zmartwychwstałego, które są nam udzielane w każdej Eucharystii, będącej spotkaniem z Chrystusem Zmartwychwstałym.
W każdej Eucharystii Chrystus obdarza nas prawdą, na którą odpowiadamy wiarą; napełnia nas miłosierdziem i pokojem. Podaje nam chleb eucharystyczny, który daje nam nowe życie, życie wiary i miłości, który dodaje nam sił do zwyciężania zła dobrem. Po drugie, tych darów Bożych nie wolno nam zatrzymać dla siebie, nie wolno ich zamrażać w naszych umysłach i sercach, tak jak zamrażamy żywność w zamrażarkach, ale winniśmy się tymi darami dzielić z innymi i w ten sposób składać świadectwo o Chrystusie. Tak właśnie czynił Sługa Boży Jan Paweł II. Dzielił się z nami prawdą, miłością i pokojem.

Drodzy bracia i siostry, gdy Pan Jezus, po swoim zmartwychwstaniu przyszedł do uczniów, powiedział: Pokój wam (…) Weźmijcie Ducha Świętego. W każdej Eucharystii słyszymy podobne słowa: Pokój Pański niech zawsze będzie z wami oraz: Idźcie w pokoju Chrystusa. Dobrze pamiętamy słowa Jana Pawła II wypowiedziane na ojczystej ziemi w stanie wojennym: Pokój tobie Polsko, Ojczyzno moja, pokój Tobie.

Wracamy w sposób szczególny do tego papieskiego życzenia tuż przed zbliżającą się beatyfikacją Jana Pawła II z nadzieją, że będzie ona trwałym przesłaniem pokoju i pojednania dla wszystkich synów i córek naszej Ojczyzny. W tym duchu pragniemy, jako wspólnota diecezjalna, dziękować Bogu za dar wyniesienia do chwały ołtarzy naszego wielkiego Rodaka. Dlatego już dziś zapraszam Was, umiłowani Diecezjanie, na sobotę 7 maja do Świdnicy. Nasze wspólne dziękczynienie, z racji przypadającego zarazem diecezjalnego odpustu, rozpoczniemy o godz. 17.00 nieszporami i uroczystą procesją z relikwiami św. Stanisława, z kościoła św. Józefa do katedry. Centralnym wydarzeniem tego dnia będzie Msza św. o godz. 18.00. Będzie jej przewodniczył JE ks. abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski i wieloletni osobisty sekretarz Ojca Świętego Jana Pawła II. Po Mszy św. na placu przed katedrą rozpocznie się koncert Eleni i modlitewne czuwanie, które potrwa do godziny Apelu Jasnogórskiego.

Drodzy bracia i siostry, przeżywając dzień zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, nad piekłem i szatanem, proszę Was wszystkich, abyście w postawie wiary, wielkodusznie i ochotnie przyjmowali dary Chrystusa zmartwychwstałego udzielane podczas Eucharystii, abyście nimi dzielili się w waszych wspólnotach rodzinnych, sąsiedzkich i parafialnych, abyście – w stylu Sługi Bożego Jana Pawła II – składali jak najlepsze świadectwo o Chrystusie zmartwychwstałym.

Wasz biskup
+ Ignacy Dec

 

List Biskupa Świdnickiego proszę odczytać 24 kwietnia, w Niedzielę Uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego podczas Mszy św.

+Adam Bałabuch
Wikariusz Generalny

Copyright © 2011. All Rights Reserved.

CPR certification onlineCPR certification online