Get Adobe Flash player

List Biskupa Świdnickiego na Wielki Post

Modlitwa, post i jałmużna – drogą odnowy małżeństwa i rodziny

 

List Biskupa Świdnickiego na Wielki Post Roku Pańskiego 2012

 

Umiłowani Diecezjanie,

W minioną środę w kościołach podczas liturgii przyjęliśmy na nasze głowy popiół. W ten sposób wyraziliśmy naszą świadomość potrzeby nieustannego nawracania się. Wynika ona z wezwania, jakie kieruje dziś do nas Chrystus, który modlił się na pustyni i odrzucił pokusy szatana. Po tym zwycięstwie duchowym zachęcił słuchaczy: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1, 15). Dzisiaj z tym samym wezwaniem zwraca się do nas na progu Wielkiego Postu.

Wkraczając w okres pokuty i przygotowania do świąt Zmartwychwstania Pańskiego przypomnijmy sobie, że obecny rok duszpasterski przeżywamy pod hasłem „Kościół naszym domem”. Uświadamiamy sobie, że w Kościele, tak jak w rodzinie, powinny panować bardzo bliskie, serdeczne więzi. Jednocześnie Kościół jest wspólnotą skupiającą poszczególne rodziny, tak że można powiedzieć, iż jest „rodziną rodzin”.  Czas Wielkiego Postu jest stosownym momentem, by jak zawsze podjąć pogłębioną refleksję nad sobą, nad swoją więzią z Bogiem i bliźnimi, nad swoją współodpowiedzialnością za wspólnotę Kościoła jako domu rodzinnego, ale także, by zastanowić się nad sytuacją swojej rodziny, która jest podstawową wspólnotą nazywaną „domowym Kościołem”. Wydaje się, że w obecnej chwili szczególną uwagę trzeba poświęcić sprawie małżeństwa i rodziny. Od nich zależy przyszłość Kościoła i ojczyzny.

Podejmując ten temat mam także na uwadze przypadające pod koniec maja br. w Mediolanie VII Światowe Spotkanie Rodzin, w którym weźmie udział Ojciec Św. Benedykt XVI. Z tych powodów zachęcam Was, umiłowani Diecezjanie, by rozpoczynający się okres Wielkiego Postu stał się intensywnym czasem religijnej i moralnej odnowy naszych rodzin.

 

1. Rodzina – droga Kościoła

Odwołując się do przypominanego często przez bł. Jana Pawła II stwierdzenia, że „człowiek jest drogą Kościoła”, bez przesady możemy powiedzieć, iż rodzina jest powszechnym, a zarazem wyjątkowym szlakiem, którym podąża nasza wspólnota wiary. W normalnych warunkach każdy z nas przychodzi na świat w rodzinie i jej właśnie zawdzięcza sam fakt bycia człowiekiem. „A jeśli w tym przyjściu na świat oraz we wchodzeniu w świat człowiekowi brakuje rodziny, to jest to zawsze wyłom i brak nad wyraz niepokojący i bolesny, który potem ciąży na całym życiu (…) Kościół wie ponadto, iż człowiek wychodzi z rodziny, aby z kolei w nowej rodzinie urzeczywistnić swe życiowe powołanie. Ale nawet kiedy wybiera życie w samotności — to i tutaj rodzina pozostaje wciąż jak gdyby jego egzystencjalnym horyzontem jako ta podstawowa wspólnota, na której opiera się całe życie społeczne człowieka w różnych wymiarach aż do najrozleglejszych” – pisał bł. Jan Paweł II w „Liście  do Rodzin” (nr 2).

Sam Chrystus Pan, jako Jednorodzony Syn Ojca, wszedł w dzieje ludzi poprzez rodzinę. Tajemnica narodzenia w Betlejem, a potem życia ukrytego w Egipcie i w Nazarecie, przekonuje nas o tym, że boska tajemnica odkupienia, którą będziemy głębiej rozważać podczas Wielkiego Postu, ma nie tylko związek z męką, śmiercią i zmartwychwstaniem Pana Jezusa, ale także dokonała się w niezwykłej łączności z rytmem życia rodzinnego. Nie dziwi zatem, że „Kościół, idąc za Chrystusem, który «przyszedł» na świat, «aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu»  (Mt 20, 28), uważa służbę rodzinie za jedno ze swych najistotniejszych zadań i w tym znaczeniu zarówno człowiek, jak i rodzina są «drogą Kościoła»” (Jan Paweł II, List do Rodzin, n. 2).

Przywołując zalecane przez Kościół w tym okresie praktyki pokutne: modlitwę, post i jałmużnę zachęcam wszystkich, a zwłaszcza małżonków i rodziców do spojrzenia na swoje życie w świetle tych trzech wielkopostnych wyzwań.

 

2. Modlitwa – łączność z Bogiem

Odkrywanie wielkości i znaczenia powołania do życia w rodzinie musi odbywać się w atmosferze zjednoczenia z Bogiem. Dokonuje się ono przede wszystkim dzięki Eucharystii. Niedzielna Msza św. jest cotygodniowym czasem nabierania sił do stawiania czoła temu, co przynosi życie, szczególnie w wymiarze cierpienia, trudu, troski i walki o dobro. Ponadto Wielki Post daje nam wyjątkową okazję do modlitewnego rozważania męki i śmierci naszego Pana. Udział w nabożeństwie Gorzkich Żali i Drogi Krzyżowej to przede wszystkim okazja do świadomego przyjmowania i przeżywania razem ze Zbawicielem krzyża małżeńskiego i rodzinnego życia. Jest to także cenny sposób ukazywania młodemu pokoleniu bogactwa i wartości tradycji Kościoła. Przy okazji chciałbym serdecznie zaprosić zwłaszcza mieszkańców Wałbrzycha do wspólnego przeżywania Gorzkich Żali w sanktuarium relikwii Krzyża św. na Podzamczu, podczas których głosić będę kazania pasyjne.

Jeśli wspominamy niezwykłą wartość, jaką dla życia rodzinnego stanowi modlitwa, to nie wolno nam zapominać, że musi ona mieć potrójny charakter: modlitwy osobistej, małżeńskiej i rodzinnej. Tylko dzięki takiej modlitwie rozwój poszczególnych członków rodziny przebiega harmonijnie i wzmacnia ich wzajemną jedność. Mając ponadto świadomość, że troska o życie duchowe rodziny nie jest dzisiaj łatwa, gorąco zachęcam wszystkich do gorliwej modlitwy. Kapłanów zaś proszę, by wspierali w swych parafiach Ruch Domowego Kościoła, a zwłaszcza, by osobiście angażowali się w formację małżonków i rodzin, która jest cenną i wypróbowaną pomocą dla rozwoju ich duchowości.

 

3. Post – siła solidarności

W wielkopostnym czasie skupienia i wyciszenia trzeba ze szczególną miłością zauważyć tych, którzy przeżywają kryzys powołania małżeńskiego i rodzinnego. Tragedie rozwodów, rodzinnych zaniedbań i oziębłości niszczą nie tylko same rodziny, ale tak naprawdę rozkładają życie narodu i Kościoła. Jedną z ważnych przyczyn krytycznego stanu wielu polskich rodzin i małżeństw jest uleganie konsumpcyjnemu stylowi życia, który w prosty sposób sugeruje jedynie przyjemnościowe i egoistyczne podejście do życia. Nieumiejętność rezygnacji z własnych ambicji oraz niezrozumienie dla postawy wyrzeczenia i ofiary na rzecz dobra wspólnego rodziny - to najczęstsze powody rozpadu młodych małżeństw. Szczególnie niepokoi, że zarówno polski wymiar sprawiedliwości jak i brak skutecznej polityki prorodzinnej, nie sprzyjają obronie wierności małżeńskiej, a także trwałości rodzin. Bulwersuje, niekiedy noszący znamiona znieczulicy, brak wrażliwości na ból i piętno, jakie rozwód wyciska na psychice i duchowości dzieci.

Zachęcam zatem wszystkich wiernych naszej diecezji, by tegoroczne wielkopostne wyrzeczenia i modlitwę ofiarowali przede wszystkim w intencji małżeństw zmagających się z czasem próby. Ufam, że to wsparcie Kościoła zaowocuje w nich wielkodusznością, przebaczeniem i nadzieją, które ratują jedność małżeństw i przywracają pokój w rodzinie.

Proszę także wszystkich małżonków, szczególnie tych, które przeżywają kryzys: nie podejmujcie pochopnych decyzji! Szukajcie uzdrawiającego pojednania, którego może udzielić jedynie Chrystus w Sakramencie Pokuty. Zachęcam Was, byście korzystali z doświadczenia doradców życia rodzinnego, chętnie służących w parafiach radą w rozwiązywaniu konfliktów rodzinnych. Nieocenioną pomocą mogą przynieść małżonkom także warsztaty prowadzone przez Ruch Spotkania Małżeńskie, podczas których można nauczyć się podstaw dialogu małżeńskiego. Więcej informacji na ten temat można uzyskać na stronie internetowej naszej diecezji.

 

4. Jałmużna – radość wsparcia

Przyzwyczailiśmy się już do tego, że Wielki Post jest czasem solidarności z potrzebującymi. Gdy podejmujemy w tym roku temat Kościoła jako naszego domu, nie możemy pominąć tego bardzo konkretnego wyrazu ewangelicznej drogi życia, jaką jest pomoc bliźniemu. W czasach, gdy na naszym kontynencie słowo „kryzys” jest odmieniane przez wszystkie przypadki, warto przyjrzeć się naszemu podejściu do spraw materialnych. Życie na kredyt, nierealne plany budżetowe, niejasność w kryteriach oceny potrzeb, to nie tylko problem firm i instytucji. Niestety, także polskie rodziny narażają się na poważne kłopoty finansowe. Gdy dojdzie do tego niestabilny rynek pracy widzimy, jak bardzo groźne w skutkach może być lekkomyślne albo nierzetelne rozeznanie sytuacji materialnej rodziny. Sprawy materialne naszych rodzin, roztropność w gospodarowaniu budżetami rodzinnymi, powinny stać się przedmiotem wielkopostnej refleksji.

Bardzo proszę was, drodzy Siostry i Bracia, o wrażliwość na tych, których dotyka już ubóstwo, a nawet bieda. Niech z ich powodu jałmużna będzie ćwiczeniem ascetycznym jeszcze chętniej podejmowanym i gorliwiej praktykowanym. Poza tym zachęcam do wspierania odpisem 1% z podatku dochodowego instytucji pożytku publicznego. Szczególnie polecam waszej pamięci naszą diecezjalną Caritas, na której różnorodną pomoc mogą liczyć rodziny potrzebujące wsparcia. Wyjątkową formą jałmużny wobec własnej rodziny może być wygospodarowanie i poświęcenie jej członkom więcej czasu i uwagi. Taka forma jałmużny przynosi pocieszenie w samotności, nadzieję w letniości uczuciowej i ukojenie w rozdarciu beznadziei. Bez wątpienia umacnia także miłość małżeńską i rodzinną.

 

5. Przyszłość – nadzieja odnajdywana

Świadomość powagi zagrożeń, a także rozmiar dewastacji małżeństwa i rodziny nie mogą odebrać nam zatroskania o ich godność. Domagają się natomiast czujności, wytężonej pracy oraz poszukiwania nowych sposobów zapobiegania sytuacjom patologicznym, uzdrawiania zranień i umacniania tych małżonków, którzy są świadkami ewangelicznego życia. W tym kontekście cieszy nowa inicjatywa, jaką jest Ogólnopolski Kongres Małżeństw w Świdnicy. Druga edycja tego spotkania jest oczekiwana nie tylko przez małżonków naszej diecezji, ale także z terenu Polski. Kongres odbędzie się w tym roku od 5 do 7 października. Pragnę także poinformować, że od września tego roku w całej diecezji wejdzie w życie nowy program spotkań dla narzeczonych przygotowujący ich do zawarcia sakramentalnego małżeństwa. Ufam, że tym samym zyskamy kolejne narzędzie formacji ku dojrzałemu przeżywaniu miłości małżeńskiej i budowaniu więzi rodzinnych.

Niech okres Przygotowania Paschalnego stanie się dla nas wszystkich czasem refleksji nad naszą komunią z Bogiem, komunią ze wspólnotą Kościoła, ze swoja parafią, a także nad tajemnicą komunii przeżywanej w małżeństwie i rodzinie. Niech będzie okazją do dźwignięcia upadłych, wzmocnienia słabnących i odnowienia gorliwych w realizacji powołania do małżeństwa i rodziny. Niech stanie się odważnym poszukiwaniem nowych rozwiązań trudnych problemów i ufnym otwarciem na działanie Ducha Świętego.

Wszystkich diecezjan, a zwłaszcza małżonków i rodziny oddaję w opiekę Maryi - Wambierzyckiej Królowej Rodzin, a także św. Józefa, przemożnego opiekuna Zbawiciela i Kościoła Świętego oraz z serca błogosławię.

 

† Ignacy Dec

Biskup Świdnicki

Świdnica, I Niedziela Wielkiego Postu 2012 r.

Copyright © 2011. All Rights Reserved.

CPR certification onlineCPR certification online